ಶ್ರೀ ಗುರುಚರಿತ್ರೆ ಅಧ್ಯಾಯ ೩೭ | ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಸ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ | ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ಸವಿತೃ ಜಪದ ಮಹಿಮೆ

 ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಸ್ತಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಶ್ರೀ ಗುರುಗಳು ಮನಮುಟ್ಟುವ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಾಣಗಾಪುರದ ವೇದಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಮೂಲಕ, ಲೋಭದಿಂದ ಬಂದ ಭೋಜನವು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಹೊರಗಿನ ವೈಭವ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಭೋಜನಕ್ಕಿಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆ, ನಿಯಮ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವಿಕತೆ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವ ಕಡೆ ನಿಷಿದ್ಧ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಾಶರಸ್ಮೃತಿಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಗುರುಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು, ಶುದ್ಧ ಉಡುಪು, ಭಸ್ಮಧಾರಣೆ, ಪ್ರಾತಃ ಮತ್ತು ಸಾಯಂ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ, ಕನಿಷ್ಠ ೧೦೮ ಸವಿತೃ ಜಪ, ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳ ಮಹತ್ವ. ಇವೆಲ್ಲವು ಮಾನವನ ಜೀವನವನ್ನು ಶಾಂತ, ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕವಾಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಧನೆಗಳು. ಧರ್ಮವು ಕೇವಲ ಆಚರಣೆ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆ. ನಾವು ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಯಾವ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ. ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ. ಶ್ರೀ ಗುರುಗಳ ಕೃಪೆ ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇರಲಿ.